Music Gala 2004
Na het succes van het Music Gala 2002 bleef het kriebelen binnen de vereniging. Besloten werd uiteindelijk om ook in 2004 een MusicGala te organiseren. In de commissie nam Rob Witte de plaats in van MarieJosé de Boer.
Omdat we de contacten van Marcel Visser uit 2002 misten, moesten we de artiesten op een andere manier benaderen. Cor Bakker was geen probleem, die wilde nog wel een keer.
Wil en Trees gingen aan het bellen. Via Cor Bakker en de deelnemers van 2002 waren er een paar telefoonnummers. En van het een kwam het ander. De naam Cor Bakker opende ook deuren. Artiesten wilden met Cor op het podium staan. En van de een ging het naar de ander.
Ook Carel Kraayenhof werd benaderd. Die wilde echter niet met een amateurorkest samenspelen. Na lang dubben werd besloten om hem toch vast te leggen voor een mini-concert: een break in het programma met alleen muziek door Carel Kraayenhof. Dat hij na afloop naar ons toekwam met de mededeling dat hij, gezien het aanbod van deze middag, achteraf wel met het orkest had kunnen spelen, beschouwen we als een groot compliment.
Het Verslag: Music Gala 2004: Het was in een woord FANTASTISCH
Wat moet je nu nog zeggen over het Music Gala 2004. Als je er bij bent geweest, ontbreken superlatieven om het te beschrijven, als je er niet bij bent geweest, mis je de sfeer en het gevoel om het fantastische Music Gala 2004 in te voelen. U hebt iets gemist, het was fantastisch.
Voor ons als fanfare begon dat geweldige gevoel al op de vrijdagavond met de Generale Repetitie. Vanaf 19.00 uur werd er gerepeteerd en hielden we een doorloop van het programma. Ook onze top-artiesten Cor Bakker, Ellen Evers, Tony Neef, Yuli Minguel, Oscar Koch, Frank Kramer en het combo van Cor waren aanwezig. Het orkest was voltallig, de dirigent had er zin in. Kortom: het werd een fantastische Generale. Als er al mensen zijn, die uit bijgeloof vinden dat een Generale slecht moet gaan: deze avond werd duidelijk, dat dat helemaal niet zo hoeft te zijn. Mede door de inbreng van Cor en het duo Ellen / Tony werd het een ontspannen Generale Repetitie. Met humor duidelijk aanwezig, met klasse en stijl in de omgang met het orkest. Want dat was een geweldige ervaring: de artiesten werkten met inzet en dachten met ons mee, hoe nummers en acts nog leuker konden worden als de Commissie ze in gedachten had.
Omdat we ook nog de geweldige arrangementen van Michael (niets dan lof) hadden, werd al snel duidelijk: het kan zondag bijna niet fout gaan.
Met strakke hand leidde Michael zijn orkest en de artiesten door het programma.
Zondagmorgen werd het orkest om 10.00 uur verwacht in de Oranjehal (later door een bestuurslid van VVS’46 chauvinistisch omgedoopt tot Muziektempel Oranjehal). De laatste hand werd nog gelegd aan het podium, maar iedereen genoot van de entourage: de lichtinstallatie, het podium, de zaal met 800 stoelen, de entree, het grote beeldscherm in de nok van de hal.
Rustig werd er koffie gedronken, sommigen luisteren stiekem mee met de soundchecks van de artiesten. Na het inblazen en afstemmen met Niels, ging het orkest naar het podium voor de soundcheck. Geluidsman Herman Waanders en lichttechnicus Paul Koomen volgden de aanwijzingen van de dirigent, de artiesten bleken er zin in te hebben. Het goede gevoel ontstond: gezonde spanning voor iets heel moois.
De soep met broodjes wachtten vervolgens, waarna mensen zich gingen verkleden. Het vrouwelijke deel van het orkest kwam vaak verrassend de kleedkamer uit (“schmink en kap Erato” stond er op de deur). De nieuwsgierigen onder de muzikanten stonden voor een kier in de gordijnen te bekijken hoe vanaf 13.30 uur het publiek massaal het pad langs het voetbalveld opliep. Er nogmaals werd afgestemd en toen werd het tijd om richting podium te gaan.
Om 14.25 uur opende voice-over Ton Schermer het Music Gala, het muziekfeest. Onder luid applaus kwam het orkest het toneel op. 14.30 uur ging het licht in de zaal en op het podium uit. De Oranjehal werd donker.
Enkele minuten later: een pauken-, trom- en gongslag. De inzet van “Fanfare for the common man”. Het publiek reageerde verrast op deze klappen, het licht ging aan, applaus klonk en de toon was gezet.
De eerste zenuwen waren al snel verdwenen. Door het enthousiaste publiek gedragen, musiceerde het orkest op top-niveau. Het enthousiasme van het orkest sloeg over op de artiesten. Iedereen genoot zichtbaar. Wat een middag. Veel te snel was het pauze. Veel te snel kwam het einde van het concert. De tijd vloog voorbij. Onwezenlijk bijna gingen de muzikanten om 17.30 uur van het toneel, na de laatste inzet van “Erato entertains you”.
De organisatie had in het draaiboek gezet: “Na afloop de zaal in.” Daar werd gretig gebruik van gemaakt. Niet alleen omdat daar de koude frisdrankjes stonden, maar ook om het plezier met het publiek te delen. De dankbaarheid van de aanwezigen was groot. Vele handen werden geschud, vele zoenen uitgedeeld.
Na de maaltijd met orkest en vrijwilligers sprak de voorzitter dan ook zijn trots niet onder stoelen en banken.
Een jaar voorbereiding door de commissie is voorbij. Ruim een half jaar van repeteren door het orkest was zomaar voorbij. Een week van intensief en hard werken door de ombouwploeg vertaalde zich in een prachtige middag. Een middag achter en voor de schermen werken door de vrijwilligers was niet voor niets.
Dank aan Michael, Cor, Tony, Ellen, Yuli, Willem, Frank, Oscar, combo, orkest, sponsors, vrijwilligers. Grote dank aan iedereen die heeft meegewerkt!
Dank ook aan het publiek dat zo enthousiast was deze middag. Als muziekvereniging was het een genoegen om voor u te spelen! Zien we u nog eens terug bij “Erato”?
Het programma
- Fanfare for the common man
(Muziek: Aaron Copland, arr. Michael de Graaf) - Last night of the world (uit “Miss Saigon”)
(muziek : Claude Michel Schönberg, arr. Michael de Graaf) - Silence and I
(Muziek: Alan Parsons & Eric Woolfson, arr. Hans Pastoor ) - Hymn to the fallen (uit “Saving Private Ryan”)
(Muziek: John Williams, arr. Ben Wezel) - Anthem (uit “Chess”; solo: Tony Neef)
(Muziek: Björn Ulvaeus & Benny Andersson, arr. Johan de Meij; tekst: Rim Rice) - Papa can you hear me (uit “Yentl”; Ellen Evers begeleid door Cor Bakker)
(Muziek: Michel Legrand; tekst: Alan & Marilyn Bergman) - Brasilia (solo: Frank Kramer)
(Muziek: Robin Dewhurst, arr. Pierre Volders) - Shadowland (uit “the Lion King”; solo: Yuli Minguel)
(muziek: Hans Zimmer & Lebo Morake, arr. Michael de Graaf;; tekst: Mark Mancina & Lebo Morake) - Westside Story
(muziek: Leonard Bernstein & Stephen Sondheim, arr. Hans van der Heide)
Pauze
- Circle of life (uit “the Lion King”; solo: Yuli Minguel)
(muziek: Elton John, arr. Michael de Graaf;, tekst: Tim Rice, Nederlandse vertaling: Martine Bijl) - Why God, Why (uit “Miss Saigon”; solo: Tony Neef)
(muziek : Claude Michel Schönberg, arr. Michael de Graaf; tekst : Alain Boublil, vertaling : Seth Gaaikema) - Suddenly Seymour (uit “Little shop of horrors”; solo: Ellen Evers en Tony Neef)
(Muziek: Howard Ashman, arr. Michael de Graaf; tekst: Alan Menken) - Maria (uit “Westside Story”; solo: Frank Kramer)
(muziek: Leonard Bernstein & Stephen Stondheim, arr. Michael de Graaf; tekst: Arthur Laurentis) - Miniconcert Carel Kraayenhof (Bandoneon: Carel Kraayenhof, Vleugel: Sebastiaan van Delft)
a. El Corte C. Kraayenhof
b. De Vuelta y Media M. Barbieri
c. Soñar y nada más F. Canaro
d. Adiós Nonino A. Piazzolla
6. Songs of the Wizz
(Muziek: Quincy Jones & Charly Smalls, arr. Peter Kleine Schaars )
7. All that jazz (uit “Chicago”; solo: Ellen Evers)
(Muziek: John Kander; tekst Fred Ebb, vertaling: Seth Gaaikema)
8. Music (solo: Oscar Koch)
(Muziek en tekst: John Miles, arr. Philip Sparke )
9. Abba medley (solo: Ellen Evers, Yuli Minguel, Tony Neef, Oscar Koch)
(Muziek en teksten: Benny Andersson & Björn Ulvaeus, arr. Michael de Graaf; vertaling: Daniël Cohen & Coot van Doesburgh)
10. Erato entertains you
(Muziek: Guy Chambers / Robby Williams, arr. Michael de Graaf)
