Bij het overlijden van Rob de Nijs komen binnen ERATO ook de herinneringen aan de optredens voor en met Rob de Nijs naar boven. Voor ERATO in die tijd soms letterlijk avonturen, kennismaken met de wereld van de showbizz, ervaren hoe grootse ideeën vooraf worden gereduceerd tot korte uitvoeringen in de praktijk.
De relatie tussen Rob de Nijs en ERATO begon in 1977. Rob woonde in Spanbroek in de oude pastorie aan de Spanbroekerweg 25. Op 28 april vond daar de doop plaats van zijn nieuwe elpee ‘Tussen Zomer en Winter’. De hele landelijke muziekpers was uitgenodigd in Spanbroek, ERATO zou de receptie afsluiten met een aubade voor de deur. De Telegraaf probeerde er nog een plaatselijke rel van te maken, want die schreef: “Oorspronkelijk was daarvoor het bekende Noordhollandse fanfarekorps Crescendo voor uitgenodigd, maar dat was bepaald niet naar het zin van de inwoners van Spanbroek, waar Rob de Nijs woont. Zij waren van mening dat hun eigen muziekkorps ERATO medewerking moest verlenen. Ter wille van de dorpsvrede is de organisatie daarvoor gezwicht.”
Met de hele vereniging, ERATO bestond in die tijd nog uit een majorettekorps, een drumband en een fanfare, marcheerden we naar de Spanbroeker Buurt om daar een serenade te geven met natuurlijk onze uitvoering van ‘Jan Klaassen, de trompetter’.
Alle receptiegasten kwamen naar buiten, sommigen aangemoedigd door de opmerking: “Godzijdank, er zijn majorettes bij, zien we vandaag ook nog lekkere meiden.”
Hoe de pers verder over Spanbroek dacht was wel duidelijk als er ook werd geschreven: “Een uurtje later was de rust zo goed als weergekeerd in Spanbroek. Gelukkig maar, want door die rust hebben dorpjes als Spanbroek tot nu toe het leven kunnen houden.”
Het verhaal kreeg een vervolg toen het bestuur een paar weken later werd gebeld of ERATO wilde meewerken aan een televisieprogramma rond Rob. De TROS zond in die periode het programma ‘Gast-Vrij’ uit, waarin één artiest centraal stond, gasten ontving en fans vragen mochten stellen.
De opnames waren in Groningen in de Martinihal. Twee bussen met ERATO-leden en supporters van ERATO en fans van Rob gingen op de dag van de opnames richting Groningen. Die dag maakten we mee wat het maken van een televisieshow betekent: repeteren, wachten, aanpassen, repeteren, wachten.
De fans zaten de hele dag op de tribune en kregen tot hun grote verrassing de vraag of zij in de uitzending vragen aan Rob wilden stellen. Natuurlijk vragen die door de redactie waren opgesteld. Een aantal fans wilde wel en zij kregen een briefje in hun handen geduwd met de mededeling de vraag uit het hoofd te leren. Op deze dag leerde Nederland Gerrit Veldt kennen die mee was vanwege vrienden bij ERATO, nog nooit een plaat van Rob had gekocht, maar de legendarische vraag stelde: “Rob, ik ben al jaren fan van je en volg je mijn hele leven. Het mooiste nummer van je laatste elpee vind ik ‘Het werd zomer’. Zou je dat voor mij willen zingen?’ waarop Rob spontaan antwoordde: “Gerrit, speciaal voor jou.”
Na een goed-verzorgde maaltijd waren ’s avonds de opnames. ERATO opende de show met, natuurlijk, ‘Jan Klaassen, de trompetter’ meegezongen door Rob.
De show werd een paar weken later op zaterdag 4 februari uitgezonden, toevallig de zaterdag van Carnaval. Om carnavalisten in de gelegenheid te stellen het optreden van de Spanbroekers te zien (ook buren van Rob Gert en Nel Kuijpers zouden in Westfriese klederdracht te zien zijn), werd in het Parochiehuis een televisie in de zaal opgesteld waarop het programma te zien was.
De derde en laatste aflevering van ‘ERATO en Rob’ was 17 september 1982. Rob de Nijs zat 20 jaar in het vak en we werden gebeld door ‘de vrouw van de chauffeur van Rob’. Voor een Jubileumconcert in Vredenburg – Utrecht wilde men gebruik maken van het arrangement van ‘Jan Klaassen’. ERATO opperde voorzichtig dat er zelfs een hele vereniging bij geleverd kon worden.
De afspraak werd gemaakt en de bedoeling was dat de hele vereniging marcherend en musicerend de trappen op zou lopen als toegift (en verrassing voor Rob) van het concert.
Maar ERATO en marcheren was nooit een goede combinatie, laat staan traplopend. Er werden marcheerrepetities gehouden, waarbij de trappen van Vredenburg werden gesimuleerd door het plaatsen van banken in de gymzaal. Opdracht: spelen, marcheren (‘gelijk graag’) en goed kijken dat je niet struikelt over de banken. De repetities werden zonder deuken in instrumenten en tanden door de lip afgerond.
De bekende ERATO-bussen gingen naar Utrecht, waar wij in de catacomben van Vredenburg moesten wachten. Goed-verzorgd, dat wel. Broodjes, drinken en bekende Nederlanders die langskwamen. Aan het eind van de avond werden we naar boven geroepen om achter de coulissen te wachten op het slotnummer en het slotapplaus. Zonder traplopen (!) kwamen we vervolgens opmarcheren tot grote verrassing van Rob.
Van het optreden is een video gemaakt én een dubbelelpee “Rob de Nijs Springlevend”. ERATO is daar aan het eind van kant 4 maar liefst 0.37 minuut te horen. Weliswaar in de aftiteling vermeld als ‘harmonie ERATO’, maar dat mag de pret niet drukken.
Rob vertrok uit Spanbroek, Erato raakte uit het zicht van de mensen rondom Rob. Maar Rob raakt niet uit het geheugen en hart van Erato. Daarvoor blijft zijn muziek springlevend, getuige ook de uitvoering van ‘Malle Babbe’ tijdens Zomerpop 2024.
Mooie herinneringen aan een groot zanger.
26 maart 2025: NH Nieuws
Het verhaal van Erato en Rob de Nijs kreeg nog een vierde aflevering. NH Nieuws las de terugblik en wilde meer weten over onze optredens. In het kader van ‘de Spanbroeker jaren van Rob de Nijs’ maakte ze een reportage waarin Erato te zien en te horen was.
Het item was te zien op de dag van zijn begrafenis.
Klik HIER om het artikel te lezen en de beelden te zien.